باب پنجم شرح سخن ايشان در توحيد اجماع است صوفيان را كه حق تعالى ، واحد است و احد است . گروهى فرق كرده‌اند : احد فى ذاته و واحد فى صفاته ؛ احد : اشارت به هستى دارد و واحد : به يگانگى دارد . فرد : معنى فردى آن باشد كه ورا مثل و شبه و جنس نباشد . صمد : معنى وى ، همه را به وى حاجت بود و وى را به كس حاجت نباشد . و گفته‌اند : الصمد الذى لا جوف له . و گفته‌اند : صمد ، آن باشد كه بىنياز باشد و از وى بىنياز نباشند . و گفته‌اند : الصمد الذى لا طريق اليه . قديم : معنى قديم آن است كه ورا اول نباشد . عالم : دانا است به همه چيزها . قادر : قدرت او بر همه چيزها محيط است . حى : زنده و پاينده . باقى : باقى است بىنهايت چنان كه قديم است بىنهايت . اول : همه اول‌ها اول وى نهد و آفريدگار همه اول‌ها است . إله : نام إله نامى است نامشتق از هيچ معنى ، دليل كند بر كمال